Ku mbetën mjetet e konkretizimit në shkollat tona?!

Publikuar: E premte 24 Maj 2013, 17:58 0 Komente

Në shkolla dominon mësimi teorik

Në shumicën e shkollave tona fare nuk përdoren mjetet e konkretizimit. Thuajse ato nuk janë të nevojshme!

Shkruan: Mr. Bislim ALIU

Ka do kohë, besa shumë vite, nëpër shumicën e shkollave tona po na mungojnë mjetet e konkretizimit. Dhe, ato sikur nuk janë të domosdoshme dhe sikur mësimi mund të mbahet edhe pa to. E, kështu, përherë nëpër shkollat tona ato po na mungojnë dhe askush për to as që bisedohet! Ndaj ato qe sa vite nuk ekzistojnë fare, e mësimi në shkolla po mbahet vetëm në formë teorike, e konkretizimi në shumicën e rasteve gati është harruar krejtësisht. Sa keq dhe sa papërgjegjësi që për to nuk bisedohet fare; as nga arsimtarët, as nga drejtoritë e shkollave dhe, ç’është edhe më keq, nuk bisedohet as nga drejtoritë e Arsimit komunal e shtetëror! Sikur ato janë harruar dhe sikur ato as që ka nevojë të përdoren!

Shkollat u zhveshën nga elementi pedagogjik

Pa mëdyshje, shumëçka në arsimin tonë po na mungon. Dhe, sigurisht, këto të meta po na pengojnë me të madhe në zhvillimin e mbarë të mësimit. Ka do kohë kur janë futur do reforma dhe, me këto risi, të gjithë kemi menduar se mësimi do të zhvillohet më mirë dhe se do të kemi sukses më të lartë. Megjithatë, jo dhe assesi jo, meqë reforma fare nuk e ngriti nivelin e arsimit. Përkundrazi, ato fare nuk dhanë fryte dhe nuk patën sukses. Së pari, ka do vite kur nga shkolla u largua pedagogu, tevona u larguan edhe entet pedagogjike. Kështu që me vetëdije, shkollat u zhveshën nga elementi pedagogjik! Kjo sigurisht ishte një nga gabimet më të mëdha, ku pasojat e këtij elementi u vërejtën shumë shpejt në organizimin e mësimit. Nëse tani mendohet se nëpër shumë shkolla tona po na mungojnë edhe mjetet e konkretizimit, atëherë me vetëdije të plotë mund të konstatohet se shkollat u zhveshën edhe nga konkretizimi, ose thënë shkurt; nga elementi praktik, ose nga konkretizimi! Vallë, a thua, pse lejuam që nëpër shkollat tona të dominojë vetëm mësimi teorik? Pra, vetëm fjalë e fjalë, pa e pa asnjë mjet të konkretizimit! Arsimtarët tanë (gati shumica prej tyre), mësimin e mbajnë vetëm në formë teorike, meqë mungojnë mjetet e konkretizimit. Dhe, këto mjete nuk i ka siguruar shkolla, pra pa fajin e tyre. Dhe, kjo teori e tepruar sikur e ka shabllonizuar mësimin, por besa edhe nxënësin. Kështu që nxënësi ynë dëgjon vetëm teori, pa farë konkretizimi. Tani pyetemi; vallë, si është e mundur që Drejtoria e shkollës fare nuk reagon, pse shkolla ka mbetur pa mjete të konkretizimit dhe pse lejon (aty-këtu) që arsimtari ynë të shkojë në mësim vetëm me ditar? Gjithsesi, Drejtoria e shkollës nuk duhet të shikojë vetëm që arsimtari t’i mbajë me rregull orët e mësimit, por duhet gjithsesi duhet të shikohet se orët e mësimit si po i mban dhe a po përdor dhe si po i përdor mjetet e konkretizimit! Si do që të jetë, arsimtarët tanë duhet të jenë shumë të vëmendshëm dhe të punojnë në të mirë të nxënësit. E, nxënësi do punë konkrete dhe objekte konkrete. Pra, do objektet për të cilat flitet, t’i shohë, e jo të flitet vetëm me teori për to. Ky mësim teorik nuk çon shumë peshë për nxënësin. Ai do qartësim dhe do objekte konkrete. Nëse kihet parasysh se nëpër shumicën e shkollave na mungojnë edhe kabinetet, atëherë qartë kuptohet se me të madhe mungon mësimi praktik. Pra, po na mungon konkretizimi. Më parë, e di nëpër disa shkolla ekzistonin kabinetet (i fizikës, kimisë, biologjisë), ku zhvillohej mësimi praktik dhe interesimi i nxënësve ishte bukur i madh. Tani nxënësit, vetëm me teori, arsimtari vështirë e ka që t’i bindë ata. Interesimi vetëm në teori është i mangët, i thatë dhe fare nuk është i qartë. Gjithsesi, nxënësin e kemi robotizuar me teori, e kemi vënë në një situatë të palakmueshme dhe jo fort të interesuar. Ndaj, nga mospërdorimi i mjeteve të konkretizimit nëpër shumë shkolla tona e kemi humbur konkretizimin dhe e kemi humbur elementin praktik, ku nxënësi tregon interesim për objektet që t’i shohë, e jo vetëm të flitet për to. Shkollat sa më parë të pajisen me mjete të konkretizimit dhe arsimtarët të jenë më praktikë në përdorimin e tyre.

Larg arritjes së suksesit të mirëfilltë

Dihet mirëfilli se shkollat që moti, ku më shumë e ku më pak, nuk kanë mjete të konkretizimit. Mirëpo, edhe ato që i kanë, në disa shkolla pak përdoren. Pra, kjo është një e metë e madhe dhe kërkohet që sa më parë t’i flaken kësaj dukurie jo të favorshme për nxënësin. Ndaj, sa më parë kërkohen kabinete për lëndët fizikë, kimi, biologji, për kulturë figurative, për kulturë muzikore… Pra, kërkohet konkretizim dhe mësim praktik. Zaten, këtë e do nxënësi dhe me këtë punë duhet t’i mësojmë nxënësit, që praktikisht të jenë pjesëmarrës në temat e zhvilluara. E, nxënësi është shumë i interesuar që sa më shumë të shohë, meqë është shumë më bindëse se sa kur i flasim vetëm me teori, e cila teori nuk e aftëson nxënësin për ta mbajtur në mend gjatë mësimin e zhvilluar. Andaj, gjithsesi dhe do të thosha është më se e domosdoshme që mjetet e konkretizimit dhe ilustrimet e ndryshme asnjëherë të mos harrohen. Ndaj, shkollat duhet të pajisen sa më parë me këto mjete dhe të mbahet mësimi më konkret dhe më praktik. Përndryshe, vetëm me teori, siç po punohet në shumë shkolla, jemi larg arritjes së suksesit të mirëfilltë në mësim. Dhe, shumë larg reformave të arsimit përparimtar. Andaj, të ndryshohet shumëçka në arsim, për të mirën e nxënësve dhe për të mirën e arsimit në përgjithësi. Këtë borxh e kemi sot e gjithmonë. Për të mirën e arsimit, të shtetit dhe të popullit.

 

Printo Dërgo
  • di

Komente


Opinionet e fundit

arkivi i lajmeve