Arti spastrues i Putinit

Arti spastrues i Putinit
Arti spastrues i Putinit

Andrei Kolesnikov

  • 17 prill 2019 - 08:46

Njerëzit duket se identifikohen me mesazhin e Putinit se establishmenti, në fund, po e lufton korrupsionin

Këta të sapoardhur tashmë janë të frikësuar nga spastrimet e vazhdueshme dhe nuk do të ndërmarrin asgjë pa miratimin e udhëheqjes. Kjo do të ndalë çdo modernizim të vërtetë në Rusi, ashtu sikur që synon Putini

Spastrimet politike të nivelit të lartë po rrisin ritmin në Rusi. Prova e fundit erdhi në fund të marsit, me arrestimet e Mikhail Abyzov, një ish-ministër për çështjet e qeverisjes së hapur dhe - dy ditë më vonë - Viktor Ishayev, ish- ministër i Lindjes së Largët dhe ish-guvernator i rajonit të Khabarovskit të Rusisë.

Çuditërisht, arrestimet e figurave të tilla të larta kanë një efekt të frikshëm midis elitave të vendit. Autoritetet tani kanë arrestuar ose burgosur tre ish-ministra të qeverisë federale dhe një grup mbështetësish të zyrtarëve rajonalë - të gjithë për akuzat për korrupsion ose mashtrim. Një ishministër i zhvillimit ekonomik, Alexei Ulyukayev, aktualisht po vuan dënimin prej tetë vjetësh burg. Ish-kreu i Republikës së Rusisë Komi, Vyacheslav Gaizer, është në gjyq dhe përballet me deri në 21 vjet burg.

Aleksandër Khoroshavin, guvernator më parë i rajonit Sakhalin, u dënua me 13 vjet, ndërsa homologu i tij i Kirovit, Nikita Belykh, i cili udhëhoqi partinë politike liberale tashmë inekzistente, SPS, mori tetë vjet. Dhe senatori Rauf Arashukov është nën hetim për një sërë krimesh të rënda

Spastrimi i Putinit tani shtrihet tek ish-anëtarë të qeverisë federale

Spastrimet e nivelit të lartë ishin relativisht të rralla në Bashkimin Sovjetik pas vdekjes së Joseph Stalinit në vitin 1953. Deri para pak vitesh, e njëjta gjë ishte e vërtetë edhe për Rusinë postsovjetike, megjithëse disa zyrtarë të lartë të statistikave u burgosën për korrupsion në vitin 2004, në një gjyq gjashtë vjeçar. Kjo solli kujtimet e një epoke të hershme: prej 1918 deri më 1941, kur kishte tetë krerë të shërbimit të statistikave, pesë prej të cilëve u goditën midis viteve 1937 dhe 1939, nën rolin e Stalinit. Në të vërtetë, spastrimet e nivelit më të ulët, shkarkimet dhe ndjekjet penale janë normale për kursin në Rusi.

Sipas analistit politik Nikolai Petrov, autoritetet fillojnë 18-20 hetime penale në vit ndaj guvernatorëve, zëvendës guvernatorëve dhe kryetarëve të komunave. Por në epokën post-sovjetike, ish-kryeministrat, zëvendëskryeministrat dhe ministrat përgjithësisht e konsideronin veten më shumë ose më pak të sigurt nga ky rrezik. Ata llogariten mbi solidaritetin miqësor dhe supozonin se sistemi nuk do të diskretitohej duke lejuar arrestimet e zyrtarëve të lartë në pension. Edhe politikani i opozitës Boris Nemtsov, i cili u qëllua në Moskë në vitin 2015, besonte se nuk ishte në rrezik nga shteti, sepse ishte ishzëvendëskryeministër. Pa marrë parasysh nëse shteti ishte përfshirë në urdhërimin e vrasjes së Nemtsovit, arrestimet e fundit të Abyzov dhe Ishayev kanë shkatërruar këto supozime. Ato sinjalizojnë se spastrimi i Putinit tani shtrihet tek ishanëtarë të qeverisë federale, të cilët janë paraqitur në shumë fotografi zyrtare krahas Putinit, kryeministrit Dmitri Medvedev dhe anëtarëve të tjerë të klasës sunduese të Rusisë.

Në shikim të parë, këto arrestime të fundit do të dukeshin të diskreditojnë autoritetet. Në fund të fundit, agjencitë e zbatimit të ligjit të Rusisë po grumbullonin dëshmi kundër Abyzov dhe Ishayev për vite ndërsa ata vazhduan të shërbenin si ministra. Për më tepër, posti i fundit i Abyzovit në vitin 2018 ishte si një këshilltar i Putinit. A duhet me të vërtetë të besojmë se kreu i shtetit nuk dinte asgjë për dallaveret e biznesit (nëse ka pasur ndonjë) të një zyrtari të rangut të lartë të Kremlinit? Megjithatë opinioni publik mbetet indiferent. Shumica e rusëve nuk shohin një lidhje midis ndjekjes së figurave kryesore dhe kredibilitetit të autoriteteve. Përkundrazi, njerëzit duket se identifikohen me mesazhin e Putinit se establishmenti, në fund, po e lufton korrupsionin.

Putini preferon të ketë teknokratë të rinj në pozita ministrore

Por është mesazhi për elitat e tronditura të Rusisë që është më i rëndësishëm. Dhe ky mesazh është i drejtpërdrejtë: askush nuk është i sigurt nga ndjekja penale, edhe nëse - si Abyzov dhe Ishayev - ata janë larguar nga shërbimi publik dhe nuk kanë më asnjë ndikim. Për më tepër, represioni selektiv është bërë më i ashpër.

Disa vjet më parë, pala fajtore thjesht do të ishte e turpëruar - siç ishte ish kreu i Shërbimit Federal të Doganave, Andrei Belyaninov, kur autoritetet lëshuan një video për kërkimin e tyre të rezidencës së tij luksoze, të kompletuar me imazhe të kutive të këpucëve të mbushura me dollarë. Këto ditë, të dyshuarit arrestohen menjëherë, veçanërisht nëse Putini nuk është aspak i shqetësuar për ta. Ky ishte rasti me Ulyukayev dhe Belykh, të cilët i përkisnin grupit të liberalëve në sistem dhe Abyzov, i cili konsiderohej të ishte një njeri i Medvedevit. Dhe nëse arrestimi i Abyzov e mban Medvedevin në stres, aq më mirë. Për Putinin, duke ua kujtuar elitave të Rusisë se askush nuk është i paprekshëm, është mënyra më e mirë për t'i mbajtur ata në siklet. Çdo komisar i ndjeshëm i popullit që shërbente nën Stalinin mbante një pako të gatshme të gjërave të domosdoshme në rast të arrestimit të papritur.

Nënshtetasit e Putinit do të këshilloheshin gjithashtu ta bënin të njëjtën gjë. Për më tepër, ata duhet të kuptojnë se largimi nga posti i tyre, larg nga fundi i një episodi të pakëndshëm, mund të jetë vetëm fillimi i diçkaje më të keqe. Spastrimet e tanishme gjithashtu dërgojnë një mesazh për gjeneratën e ardhshme të zyrtarëve të Rusisë, domethënë që sjellja e papërshtatshme politike ose përqendrimi i tepruar në interesat e tyre të biznesit do të ndëshkohen. Spastrimet luanin pothuajse të njëjtin rol nën Stalinin. Në atë kohë, komisarët e popullit dhe zëvendësit e tyre e dinin se kishin tërhequr një biletë fituese kur ish-bosët e tyre arrestoheshin (ose edhe më keq). Por komisarët e rinj gjithashtu kuptonin se në këtë lotari të miratuar nga shteti, biletat e tyre mund të bëheshin lehtësisht një urdhër-arrest.

Në mënyrë të ngjashme, Putini preferon të ketë teknokratë të rinj në pozita ministrore dhe të qeverisë. Ata janë zyrtarë besnikë të moshës 40-50 vjeç, që preferohet të mos lidhen me ndonjë elitë lokale, të nxitur për të përmbushur objektivat e tyre dhe pa ambicie për të trajtuar çështjet politike. Këta të sapoardhur tashmë janë të frikësuar nga spastrimet e vazhdueshme dhe nuk do të ndërmarrin asgjë pa miratimin e udhëheqjes. Kjo do të ndalë çdo modernizim të vërtetë në Rusi, ashtu sikur që synon Putini.

(Kosova Sot)