Vjen paralajmërimi: Kjo është pikërisht pika ku fillon rreziku real për Kosovën

Shkruan: ANALISTI-Isuf Bajraktari

Kompromisi i fundit i qeverisë së Kosovës për zbatimin e Ligjit për të Huajt po shitet si sukses diplomatik dhe si “momentum i ri” në dialogun me Serbinë. Por në realitet, çdo njohës i proceseve të ndërmjetësuara nga Bashkimi Evropian e di një rregull të pashkruar: Kur Brukseli fillon të të lavdërojë, zakonisht është vetëm fillimi i kërkesave më të mëdha që vijnë pas.

Lexoni edhe:

Zeqa: Me këtë kompromis të Kurtit, Kosova rrezikon të hyjë në një fazë të re të presionit ndërkombëtar

-Kryeministri Albin Kurti e justifikon këtë hap si një zgjidhje pragmatike për të mos bllokuar shërbimet bazike për komunitetin serb. Në sipërfaqe, kjo tingëllon e arsyeshme. Por problemi nuk qëndron te masa teknike në vetvete. Problemi qëndron te fakti se këto “zgjidhje teknike” historikisht janë përdorur si derë hyrëse për kompromise politike shumë më të thella.

Deklarata e Kaja Kallas për “momentum të ri” dhe gatishmërinë për një takim të nivelit të lartë nuk është kompliment diplomatik i pafajshëm. Është sinjal. Dhe në gjuhën e diplomacisë evropiane, ky sinjal do të thotë: “tani që lëvizët këtu, duhet të lëvizni edhe më tej”.

Kjo është pikërisht pika ku fillon rreziku real për Kosovën. Sepse historia e dialogut e ka treguar qartë: çdo fleksibilitet i Prishtinës interpretohet si gatishmëri për koncesione të reja. Dhe këto koncesione rrallëherë mbesin në nivel teknik; ato kalojnë gradualisht në dimension politik.

Tema më e ndjeshme në këtë drejtim është ajo e “vetëmenaxhimit” për komunitetin serb. Edhe pse prezantohet si formulë administrative, rreziku është që ajo të evoluojë në një strukturë me ndikim politik dhe institucional, e cila në praktikë mund të sfidojë funksionalitetin e shtetit. Në Ballkan, shumë herë kompromiset fillojnë me terma të butë dhe përfundojnë me realitete të forta.

Në këtë kontekst, pyetja nuk është më nëse Kurti ka bërë një kompromis teknik. Pyetja është nëse ai ka hapur një derë që do të jetë e vështirë të mbyllet më vonë. Sepse sapo të krijohet precedenti i fleksibilitetit, presioni ndërkombëtar nuk ndalet; ai vetëm rritet.

Qeveria e Kosovës sot ndodhet përballë një prove të vërtetë strategjike. Nga njëra anë është nevoja për të ruajtur raportet me partnerët ndërkombëtarë dhe për të mos u etiketuar si palë bllokuese. Nga ana tjetër është detyrimi për të mbrojtur rendin kushtetues dhe sovranitetin funksional të shtetit. Kjo nuk është më çështje teknike — është çështje drejtimi politik dhe vizioni shtetëror.

Dhe pikërisht këtu lind dilema më e madhe: a po hyn Kosova në një fazë ku kompromiset nuk do të jenë më administrative, por politike dhe potencialisht të dhimbshme?

Në fund, duhet thënë qartë: problemi nuk është se Kosova po bën kompromise. Problemi është nëse këto kompromise bëhen pa një strategji të qartë se deri ku mund të shkohet. Sepse nëse kufijtë nuk vendosen nga Prishtina, ato do të vendosen nga të tjerët.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".