Roman dashurie: Si u dashurova në ty (55)

  • E.K /
  • 12 shtator 2021 - 18:20
Roman dashurie: Si u dashurova në ty (55)

"A më beson"? Gishtërinjtë e tij nuk po ndaleshin duke më prekur dhe duke më eksploruar. "Gishtërinjtë e tu janë brenda meje, kështu që po". "Ndoshta do të dëshiroje ta kafshosh jastëkun". "Pse…"? Unë i filloj pyetjet, por kurrë nuk i përfundoj. "Oh…ta hajë dreqi" Ai qeshi, por ishte një buzëqeshje e lumtur. Tashmë dorën e tij e ka brenda meje…Oh ta hajë dreqi. Unë madje as që po mundem ta besoj, apo nuk po mundem ta kuptoj, por ai tashmë është atje poshtë. Sa i ndyrë që është dhe sa errësirë. E kafshova jastëkun. Thjesht, nuk po mundem të duroj. Me sa duket po ndahem përgjysmë.

Nuk po e përfundoj ende. Apo ndoshta edhe po. Ndoshta e gjithë kjo është ajo që qëndron prapa avantazhit, dhe kjo është hera e parë që me të vërtetë kam qenë atje. Nuk e di. Nuk po mundem të duroj. Po bërtas nga kënaqësia në jastëk. Gishtërinjtë e mi i gjej në flokët e tij duke e ofruar atë afër meje, thuajse po e përgjëroj atë. . Po e përgjëroj për çfarë, unë nuk e di. "Colton…Colton…të lutem…oh Zot, oh Zot, oh Zoti im…" Po i kërkoj të ndalojë? Jo, të mos ndalojë kurrë, madje as frymë mos të marrë? Nuk e di. Është vetëm një imponim i vogël, me të vërtetë, një pjesë e gishtërinjve të tij të futur në hapësirat e mija të ndaluara. Por është kaq mirë. "Çfarë…Çfarë je duke më bërë", e pyeta unë.

"Po të bëj ta përfundosh orgazmën. Duke të prekur në..." Ai më pas më prek thellë dhe më puth, ndërsa që unë bërtas, dhe po i mbështetem atij. "Jam duke të përgatitur"? "Duke më përgatitur për çfarë"? Unë dua ta di. Zot, a dua ta di. Ka edhe më shumë? "Eja, dhe do të tregoj". "Unë mendova se po e përfundoja"? Ai qeshi. "Oh Jo". Ai me duart e tij të lira më kapi, dhe, papritmas është kudo tek unë. Po më prek gjoksin dhe po ma puth atë, ndërsa që duart e tij janë thellë diku, po më puth dhe përqafon … "Përfundoje tani". Është një urdhër, dhe unë nuk kam se çfarë të bëj vetëm që t'i bindem. Po eksplodoj në pjesë, në lëngje dhe në zjarr. Thuajse po bërtas nga kënaqësia e mbushur me lot. Dhe më pas…më pas ngjitet sipër trupit tim, si një grabitqar që është. Hapësirat përreth gojës së tij janë të lagura. Prej meje. Unë skuqem. O Zoti im, sa i fortë që është, çfarë muskuj, çfarë trupi, dhe, ai është sipër meje. Prania e tij e ka bllokuar gjithë botën. Krejt çfarë po shoh tek ai janë tatuazhet dhe lëkura që i shkëlqen. Dhe më pas e shikoj nga koka e deri te thembrat. Sa i bukur që është. Më nuk po turpërohesha para tij, as për faktin se i dashuri im kishte vdekur. Nuk kam bërë kurrë seks deri tani.

Kam mallkuar, kam pirë alkool, por seks nuk kam bërë. Kam bërë punë për komunitetin, kam punuar në zyrë për babanë tim dhe nuk kam takuar askënd, por asgjë, nuk kam bërë kurrë gjë. Nuk e kisha askënd në jetë. Po bëja jetën e një të vdekurit. Tani …unë jam e gjallë. Kaq e gjallë. Dhe po më pëlqejnë fjalët e ndyta. Nuk kam turp. Dhe kjo më pëlqen. Pjesërisht për fajin apo për këtë që po bëjmë që është një lloj i ri i dhimbjes. Kam ndier trupin e tij, dhe çdo pjesë të tij, por nuk kam parë asgjë. Kam harruar të marr frymë dhe po e kafshoj buzën. "Mos u brengos. Do të kem kujdes". Zëri i tij është kaq i butë dhe i fortë. Ai kishte menduar se kam frikë. Dhe, papritmas, jam kaq e tmerruar. (Vijon) 

(Kosova Sot Online)