LDK dhe ‘mëkati' i anëtarësisë: Pse shitja e idealit po e mban Kosovën peng të banalitetit?

Shkruan: Zef Prenka

Në dinamikat politike të viteve të fundit, pyetja që mundon simpatizantët e LDK-së nuk është thjesht mungesa e rritjes, por pamundësia për t'u kthyer në identitetin e saj të dikurshëm. Megjithatë, përtej analizave sipërfaqësore mbi lidershipin, ekziston një e vërtetë më e dhimbshme që lidhet me bazën: kriza e lojalitetit dhe rënia e kulturës politike tek vetë anëtarësia.

- "Tradhëtia" e heshtur dhe braktisja e idealeve

LDK-ja nuk mund të ngrihet në nivelet që meriton për sa kohë që një pjesë e ish-anëtarësisë dhe anëtarësisë aktuale nuk ndjen përgjegjësi morale për votën e tyre. Është paradoksale se si njerëz që janë rritur me frymën e shtetndërtimit dhe institucionalizmit, braktisën projektin e tyre politik për t'u shkrirë në subjekte të tjera, shpesh pa asnjë arsye parimore dhe pa asnjë keqardhje për drejtimin që po merr shteti.

Kjo braktisje nuk është thjesht lëvizje elektorale, por një tregues i një niveli të ulët të kulturës politike. Kur votuesi braktis një program të qartë qeverisës për të ndjekur populizmin e zbrazët, ai nuk po ndëshkon vetëm partinë, por po dëmton të ardhmen e shtetit.

-Absurditeti i votës:

 Programi përballë mashtrimit

Ajo që po shohim sot është një absurditet që rrallëherë ndodh në demokraci të pjekura:

• Programi kundrejt premtimit bosh: Braktiset një projekt politik me përvojë dhe plane konkrete i LDK, për t'u votuar një premtues( ish mashtrues në qeverisjen e kaluar) pa program qeverisës.

• Dështimi i dukshëm:

 Edhe pse dështimet e qeverisjes aktuale janë parë me sy për pothuajse gjashtë vite, përsëri mungon reflektimi.

• Mungesa e dallimit:

 Duket se një pjesë e elektoratit ka humbur aftësinë për të dalluar dëmin nga përfitimi, të mirën nga e keqja, dhe edukatën institucionale nga banaliteti politik.

-Orientimi politik nuk është  mall për treg

Ideali dhe orientimi politik nuk duhet të braktisen për inate personale apo për premtime afatshkurtra. LDK-ja ka një histori që nuk mund të zhbëhet, por që mund të mbrohet vetëm nga njerëz që kanë integritet. "Shitja" te subjektet e tjera, që në thelb kanë frymë krejtësisht të ndryshme nga ajo rugoviane, është një rënie morale që po e mban peng jo vetëm partinë, por edhe stabilitetin e Kosovës.

Nëse anëtarësia nuk ndjen turp ( apo nuk u vjen marre!)dhe pak inat pozitiv për këtë gjendje, rritja do të mbetet vetëm një dëshirë në letër. 

Rikthimi i madh fillon me vetëdijësimin e individit. Shteti nuk ndërtohet me mashtrime, por me qëndrueshmëri dhe besnikëri ndaj vlerave.

LDK si "Pasaporta" Evropiane e Kosovës: Autoriteti në EPP

Besueshmëria ndërkombëtare e LDK-së nuk është thjesht retorikë zgjedhore; ajo është e vulosur në Bruksel përmes anëtarësimit në Partitë Popullore Evropiane (EPP). Ndërsa subjektet e tjera në Kosovë shpesh shihen me dyshim apo si lëvizje pa adresë të qartë ideologjike, LDK-ja ulet në të njëjtën tryezë me partitë më të mëdha që udhëheqin Gjermaninë, Austrinë dhe vetë Bashkimin Evropian.

Lidershipi i LDK-së duhet t'i argumentojë anëtarësisë se:

• Izolimi nuk është opsion: Kur votuesi braktis LDK-në për projekte aventureske (premtime gojore të liderit të LVV), ai praktikisht po voton për izolimin e Kosovës. LDK-ja është e vetmja që ka "çelësat" e zyrave më të rëndësishme në Evropë.

• Kulturë e stabilitetit: Partnerët tanë ndërkombëtarë kërkojnë parashikueshmëri. LDK-ja, me kulturën e saj demokratike, nuk prodhon kriza artificiale, por zgjidhje institucionale.

Thirrja finale: Koha për t'u kthyer në shtëpi

Lidershipi nuk duhet të kërkojë vetëm votën, por duhet të kërkojë dinjitetin e humbur të votuesit që u mashtrua. Duhet t'u bëhet e qartë të gjithë atyre që u larguan: Projekti i shtetit të Kosovës, i projektuar nga arkitekti Ibrahim Rugova, po lëkundet në themelet e tij për shkak të populizmit banal.

Nëse doni një qeverisje që nuk matet me postime në rrjete sociale, por me njohje të reja, investime kapitale dhe forcim të aleancave, rruga është vetëm një. LDK është shtëpia e vetme politike ku edukata qytetare dhe profesionalizmi nuk janë dobësi, por forca më e madhe e një kombi.

Koha e eksperimenteve mbaroi. Krahët e thyer të LDK-s; “Guxo”…, janë paterica të LVV, që për sa kohë i duhet, e mba nën sqetull, kur nuk i duhet më, e shkatërron… Është koha që LDK-ja të kthehet në krye të detyrës, dhe kjo fillon me secilin anëtar që e kupton se ideali nuk shitet e as nuk tjetërsohet.