Vjen mesazhi i qartë për Albin Kurtin dhe Aleksandër Vuçiçin

Shkruan: ANALISTI-Qani Shabani

Deklarata e Tammy Bruce, përfaqësueses së SHBA-së në Kombet e Bashkuara, duhet lexuar përtej gjuhës së zakonshme diplomatike, sepse në thelb ajo reflekton një zhvendosje të kujdesshme, por të dukshme të Shteteve të Bashkuara të Amerikës ndaj procesit të dialogut ndërmjet Albin Kurti dhe Aleksandër Vuçiq. Nuk kemi të bëjmë me një deklaratë rutinë, por me një mesazh të peshuar që synon të testojë dhe njëkohësisht të ndikojë sjelljen e palëve në një moment kur procesi ka hyrë në një fazë të zgjatur stagnimi.

Lexoni edhe:

SHBA-të nuk do ta tolerojnë zvarritjen e procesit të dialogut mes Kosovës dhe Serbisë

-Përdorimi i formulimit “dialog i vërtetë, jo teatër” është tregues i një pakënaqësie që nuk artikulohet shpesh në mënyrë kaq të drejtpërdrejtë nga diplomacia amerikane. Ky formulim nënkupton se dialogu nuk po perceptohet më si një proces substancial për arritjen e një marrëveshjeje, por si një mekanizëm i përdorur për qëllime të brendshme politike, ku retorika dominon mbi përmbajtjen dhe ku progresi shpesh simulohet më shumë sesa realizohet. Në këtë kuptim, kemi një diagnozë të qartë të gjendjes aktuale, e cila vendos në pikëpyetje seriozitetin e vetë procesit.

Kur kësaj i shtohet edhe mesazhi se Uashingtoni “po vëzhgon me kujdes” dhe se priten hapa konkretë përpara, bëhet e qartë se kemi hyrë në një fazë të presionit të butë, ku Shtetet e Bashkuara të Amerikës po sinjalizojnë se durimi strategjik nuk është i pafund. Kjo nuk është ende një fazë e masave ndëshkuese, por është një paralajmërim i artikuluar në mënyrë të tillë që të lërë hapësirë për reflektim dhe ndryshim kursi nga aktorët kryesorë.

Po aq domethënëse është edhe ideja e punës me liderë që shohin nga e ardhmja, e cila në thelb vendos një standard të ri për legjitimitetin politik në këtë proces. Mbështetja amerikane nuk paraqitet më si e dhënë e pakushtëzuar, por si një raport që varet nga performanca konkrete dhe nga gatishmëria për të prodhuar rezultate. Kjo krijon një presion të heshtur, por real, mbi Kosovën dhe Serbinë që të kalojnë nga retorika në veprim dhe nga menaxhimi i situatës në zgjidhjen e saj.

Nëse kjo qasje nuk ndryshon, atëherë është e pritshme që sinjalet aktuale të përkthehen në forma më të drejtpërdrejta të ndikimit diplomatik. Sepse në logjikën e politikës së jashtme amerikane, faza e sinjalizimit është gjithmonë pararendëse e fazës së veprimit. Dhe pikërisht këtu qëndron pesha reale e kësaj deklarate: ajo nuk është fundi i një procesi, por fillimi i një faze ku kërkesa për rezultate konkrete bëhet gjithnjë e më e qartë dhe më pak e negociueshme.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".