Kombëtarja e kapi rekordin e 139 milionë eurove
Kombëtarja shqiptare e futbollit ka përjetuar një transformim tektonik në dekadën e fundit, një ndryshim që nuk matet më vetëm me pasionin në shkallët e stadiumit, por me shifrat e ftohta të tregut europian.
Prezentimi në Euro 2024 nuk ishte thjesht një arritje sportive; ishte certifikimi i skuadrës më të shtrenjtë dhe më me vlerë që ka pasur ndonjëherë Shqipëria, duke kapur majën historike prej €139 milionë.
Për ta vënë në perspektivë, ky ekip ishte rreth 2.5 herë më i vlefshëm se heronjtë e Euro 2016-ës.
Por çfarë fshihet pas kësaj rritjeje eksponenciale dhe, më e rëndësishmja, pas rënies që pasoi në periudhën 2025-2026?
Çfarë e ndryshoi ekipin për mirë? Rritja e vlerës deri në vitin 2024 ishte produkt i një strategjie të mirëfilltë dhe ndryshimit të profilit të lojtarit shqiptar.
Tre ishin kolonat kryesore të këtij suksesi
Gjenerata e “Europës së Madhe”: Shpërthimi i talenteve të rinj të rritur dhe formuar në akademitë elitare të Europës.
Lojtarë si Broja dhe Bajrami sollën me vete jo vetëm talentin, por edhe “etiketën e çmimit” të kampionateve ku luanin. Pjekuria e Liderëve: Rasti i Berat Djimsitit është emblematik.
Vlera e tij preku tavanin e €22 milionëve falë paraqitjeve me autoritet në Serie A dhe në arenën e ashpër të Ligës së Kampionëve me Atalantën.
Performanca në nivelet më të larta të futbollit evropian përkthehet direkt në vlerë kartoni.
Skautimi i diasporës: Ndryshimi i politikës së Federatës për të tërhequr me agresivitet çdo talent me origjinë shqiptare të lindur jashtë, zgjeroi pishinën e përzgjedhjes dhe automatikisht rriti vlerën mesatare të grupit.
Çfarë e ndryshoi ekipin për keq? Grafiku pasqyron një realitet të pamëshirshëm të tregut: vlera është e lidhur ngushtë me vazhdimësinë.
Rënia në periudhën 2025-2026 nuk erdhi nga mungesa e talentit, por nga mungesa e minutave dhe formës fizike.
Kur një futbollist nuk është protagonist në klubin e tij, bursa e futbollit e ndëshkon atë. Marash Kumbulla është shembulli më i qartë se si dinamikat e klubeve impaktojnë Kombëtaren.
Rënia e tij drastike nga €27 milionë në €5 milionë, apo e Armando Brojës nga 30 ne 8 milion euro erdhi si pasojë e vështirësive dhe mungesës së hapësirave te Roma lëvizjet dëmtimet, ashtu si edhe në rastin e sulmuesit kuqezi që pati të njëjtin fat me ttransferimet, mungesë minutash dhe dëmtimet.
Të njëjtin fat pas Euros e pësuan edhe lojtarë të tjerë, të cilët ndonëse bënë një turne të mirë, nuk gjetën stabilitet në nivel klubesh.
Huazimi i Kristjan Asllanit te Torino dhe tani tek Beshiktashi ishte pikërisht një lëvizje e domosdoshme e kësaj natyre, një përpjekje thelbësore për të rifituar minutazhin, për të shpëtuar ritmin e lojës dhe për të mbrojtur vlerën e tij në tregun elitar, që gjithësesi ka pësuar një rënie të madhe nga 22 milion euro në 12 milion euro.
(Kosova Sot Online)
