PSE-ja e PSE-së,me apo pa keqardhje?!

Shkruan: Zef Prenka

Pse-ja se si u bënë bashk dhe pse, nga se e për çka u ndanë?
Keq qeverisje, apo primati për pushtet?

Marrëdhënia politike mes Albin Kurti dhe Vjosa Osmani për një kohë u duk si një aleancë e natyrshme e një brezi të ri politik në Kosovo. Ata u paraqitën para qytetarëve si dy figura që do të sillnin një frymë të re qeverisjeje dhe një orientim më të qartë shtetëror. Megjithatë, politika rrallë i ruan gjatë aleancat e saj. Ajo shpesh i shndërron bashkëpunëtorët në rivalë, dhe kështu ndodhi edhe me këtë partneritet që dikur u duk i pathyeshëm. Për këtë arsye sot shumëkush kërkon jo vetëm arsyen e ndarjes, por pse-në e pse-së.

Pse u bënë bashkë dhe pse u ndanë?

Kur Vjosa Osmani dhe Albin Kurti u gjetën në të njëjtin kamp politik, shumë qytetarë e panë këtë si bashkimin e dy energjive që premtonin ndryshim. Ata përfaqësonin një revoltë ndaj politikës së vjetër dhe një shpresë për reformim institucional.
Por bashkimi politik shpesh lind nga rrethanat dhe jo gjithmonë nga një vizion i përbashkët afatgjatë. Kur rrethanat ndryshojnë, edhe aleancat fillojnë të dobësohen. Ajo që në fillim dukej si partneritet strategjik mund të ketë qenë më shumë një bashkim interesash momentale: një aleancë për të ardhur në pushtet dhe për të krijuar një balancë të re politike në vend.
Kur pushteti arrihet, atëherë fillojnë të shfaqen dallimet reale në vizion, në stil qeverisjeje dhe në mënyrën se si duhet të drejtohet shteti.

Keqqeverisje apo primati për pushtet?

Një pyetje tjetër që shpesh shtrohet është nëse ndarja lidhet me mënyrën e qeverisjes apo me rivalitetin për primat politik. Nëse një pjesë e kritikëve e shohin qeverisjen e Albin Kurti si të mbështetur më shumë në konflikt politik dhe mobilizim ideologjik, të tjerë e shohin rolin e Vjosa Osmani si përpjekje për një qasje më institucionale dhe diplomatike të shtetit.
Në këtë pikë lind dilema: a ishte ndarja rezultat i një pakënaqësie ndaj mënyrës së qeverisjes, apo rezultat i rivalitetit për primatin politik brenda të njëjtit kamp?
Në politikë, këto dy gjëra shpesh ndërthuren. Keqqeverisja mund të krijojë tensione, ndërsa rivaliteti për primat i thellon ato.

Raporti me aleatët ndërkombëtarë

Një dimension tjetër i kësaj historie lidhet me raportet e Kosovës me aleatët e saj strategjikë, sidomos me United States. Në historinë e shtetformimit të Kosovës, mbështetja amerikane ka qenë një nga shtyllat kryesore të sigurisë dhe legjitimitetit ndërkombëtar.
Në këtë kontekst, disa e shohin rolin e Vjosa Osmani si përpjekje për të ruajtur këtë partneritet strategjik dhe për të forcuar besimin ndërkombëtar ndaj Kosovës, ndërsa qasja më konfrontuese e qeverisë ka prodhuar herë pas here tensione diplomatike.
Nëse kjo është e vërtetë, atëherë ndarja politike nuk është vetëm personale, por edhe konceptuale.

Me dhe pa keqardhje

Çdo ndarje politike prodhon dy reagime në shoqëri. Disa e shohin me keqardhje, sepse besuan se ky bashkëpunim mund të sillte stabilitet dhe reformë. Të tjerë e shohin pa keqardhje, duke menduar se ndarja ishte e pashmangshme për shkak të dallimeve të mëdha në vizion dhe në mënyrën e ushtrimit të pushtetit.
Por një gjë mbetet e sigurt: politika rrallë tregon arsyet e saj të vërteta. Ajo shpesh shfaq vetëm sipërfaqen e konfliktit, ndërsa pse-ja e pse-së mbetet e fshehur mes ambicieve personale, strategjive të pushtetit dhe kalkulimeve për të ardhmen.

Dhe ndoshta pikërisht për këtë arsye, edhe sot pse-ja e pse-së mbetet e vështirë për t’u gjetur.
Shteti ka arsyet e veta.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".