Dekreti i Presidentes Vjosa Osmani për shpërndarjen e Kuvendit ka polarizuar skenën politike

Shkruan: ANALISTI-Isuf Bajraktari

Kosova është futur në një krizë të hapur institucionale, ku përplasja ndërmjet Presidencës dhe shumicës parlamentare ka kaluar nga niveli politik në atë kushtetues. Vendimi i Gjykatës Kushtetuese për të ndaluar përkohësisht veprimet e Kuvendit dhe Presidencës nuk është thjesht një masë procedurale; ai përfaqëson një sinjal alarmi për thellësinë e krizës. Ky vendim, megjithëse kufizon përkohësisht institucionet, është një ndërhyrje e domosdoshme që frenon përshkallëzimin dhe stabilizon situatën në afat të shkurtër.

Lexoni edhe:

Vijat e kuqe të Qeverisë Kurti Evropa dhe bota duhet t’i marrin seriozisht

-Në qendër të kësaj përplasjeje qëndron Dekreti i Presidentes Vjosa Osmani për shpërndarjen e Kuvendit, një akt që ka polarizuar skenën politike dhe ka hapur një debat serioz kushtetues. Lëvizja Vetëvendosje e ka cilësuar atë si antikushtetues, ndërsa realiteti është më kompleks: dekreti është juridikisht i diskutueshëm dhe përfaqëson një interpretim të zgjeruar të kompetencave presidenciale. Për këtë arsye, ai mbetet i kontestueshëm dhe vendimi përfundimtar i takon Gjykatës Kushtetuese.

Ngërçi aktual nuk është aksidental; ai është prodhim i drejtpërdrejtë i dështimit politik për të ndërtuar kompromis. Refuzimi i opozitës për pjesëmarrje dhe insistimi i pushtetit për zgjidhje të njëanshme kanë paralizuar Kuvendin dhe kanë krijuar një vakum institucional të rrezikshëm.

Në këtë kontekst, roli i partisë më të madhe parlamentare nuk mund të anashkalohet. Mungesa e sensibilitetit politik dhe e aftësisë për kompromis nuk është thjesht dobësi taktike, por shenjë e një qasjeje që synon dominimin institucional. Krijohet përshtypja se qëllimi nuk është vetëm zgjidhja e krizës, por përqendrimi i pushtetit në duart e një force të vetme politike. Një zhvillim i tillë, edhe kur mbështillet me procedura demokratike, përbën rrëshqitje të rrezikshme drejt një modeli të centralizuar të pushtetit, që në thelb i afrohet praktikave autokratike.

Vendimi i Gjykatës Kushtetuese, i cili pritet deri më 31 mars, do të jetë përcaktues. Nëse dekreti rrëzohet, zgjedhjet e reja bëhen pothuajse të pashmangshme. Por zgjedhjet nuk janë zgjidhje. Ato mund të sjellin vetëm riformatim numerik, jo transformim politik. Një shumicë e re, sado e madhe në dukje, mund të shndërrohet në një “Kalë të Trojës” institucional, duke mbartur brenda vetes të njëjtat kontradikta që prodhojnë krizë, por këtë herë të fshehura nën iluzionin e stabilitetit.

E vërteta është e thjeshtë: problemi nuk është vetëm juridik, por thellësisht politik. Pa kompromis dhe pa kulturë demokratike, çdo proces kthehet në përplasje për pushtet. Dhe kur pushteti bëhet qëllim në vetvete, demokracia fillon të humbasë përmbajtjen e saj reale, duke u shndërruar në një fasadë formale.

Kosova ndodhet në një udhëkryq: ose rikthen balancën institucionale dhe logjikën e dialogut, ose rrezikon të hyjë në një cikël të gjatë krizash, ku forma mbetet demokratike, por përmbajtja lëviz drejt kontrollit të përqendruar të pushtetit.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".