Kombëtarja e Kosovës mund të motivohet nga çdo premtim, por ajo që do ta çojë drejt historisë është diçka shumë më e madhe

Shkruan: ANALISTI-Qani Shabani

Premtimi i kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti, për shpërblime milionëshe ndaj përfaqësueses së futbollit në rast të fitores ndaj Turqisë dhe kualifikimit në Botëror, ka ndezur një debat të gjerë publik: A kemi të bëjmë me një akt të pastër motivimi institucional, apo me një kalkulim të rafinuar politik në prag të një suksesi potencialisht historik? Në thelb, shpërblimet financiare në sport janë praktikë e njohur ndërkombëtare.

Lexoni edhe:

Politika e mbrapshtë Kosovën po e çon nga një krizë në tjetrën duke larguar shpresën

-Shtetet i përdorin ato si mekanizëm për të stimuluar performancën dhe për të shpërblyer arritjet. Për një shtet si Kosova, ende në proces të konsolidimit ndërkombëtar, një kualifikim në Botëror do të kishte peshë të shumëfishtë – sportive, diplomatike dhe identitare.

Megjithatë, dimensioni politik i këtij vendimi është i pashmangshëm. Në një moment kur një fitore e mundshme mund të prodhojë eufori kolektive, ndërhyrja e drejtpërdrejtë e ekzekutivit përmes një premtimi financiar e vendos qeverinë në epiqendër të suksesit të mundshëm.

Nga këndvështrimi ekonomik, ndarja e mbi 2 milionë eurove hap një debat të ndjeshëm mbi prioritetet shtetërore. A përbën kjo një investim strategjik në imazhin ndërkombëtar të vendit, apo një shpenzim që vjen në kundërshtim me nevojat emergjente në sektorë si arsimi, shëndetësia dhe drejtësia?

Por përtej shifrave dhe kalkulimeve politike, ekziston një e vërtetë më e thellë, e rrënjosur në shpirtin kolektiv: në fushë nuk fitohet me para, por me zemër.

Si në këngët e vjetra të kreshnikëve, ku trimëria nuk matej me ar, por me besë e guxim, edhe sot djemtë tanë nuk hyjnë në fushë për milionat, por për flamurin, për emrin dhe për historinë që mbajnë mbi supe. Në çdo hap të tyre, në çdo duel, në çdo goditje topi, jehon një kujtesë e lashtë: se nderi nuk blihet, por fitohet.

Dhe nëse do të shkruhet historia, ajo nuk do të kujtojë shumën e premtuar, por djersën në fushë, shpirtin e sakrificës dhe momentin kur një komb i vogël ngriti kokën përpara botës.

Sepse në fund, siç thotë edhe urtia popullore, “ari shkëlqen në dorë, por zemra shkëlqen në betejë”.

Prandaj, përfaqësuesja e Kosovës mund të motivohet nga çdo premtim, por ajo që do ta çojë drejt historisë është diçka shumë më e madhe: zemra në fushë, besimi te njëri-tjetri dhe ndjenja se nuk luajnë vetëm për një fitore, por për një kapitull që do të mbetet në kujtesën e një kombi.

Në këtë kuptim, premtimi i qeverisë mbetet një element shtesë në ekuacion – një nxitje e jashtme. Por vendimi i vërtetë merret në fushë, aty ku nuk vlejnë fjalët, por vetëm loja, karakteri dhe zemra.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".