Midis Kushtetutës dhe 'virusit' të pushtetit

Një Refleksion mbi mandatin e znj. Vjosa Osmanit

Shkruan: Zef Prenka

Në peizazhin e trazuar të politikës kosovare, roli i Presidentit mbetet një nga postet më sfiduese, jo vetëm për shkak të kompetencave, por për shkak të simbolikës që përfaqëson: unitetin e popullit. Presidentja Dr.Vjosa Osmani, gjatë mandatit të saj, ka treguar padyshim një nivel të lartë përgatitjeje dhe dinjiteti në përfaqësimin e shtetit, sidomos në rrafshin ndërkombëtar, ku artikulimi i saj ka qenë i qartë dhe i prerë. Megjithatë, vlerësimi i një figure shtetërore nuk duhet të mjaftohet vetëm me sukseset diplomatike, por duhet të gërmojë më thellë në raportet e brendshme politike dhe në integritetin e ushtrimit të detyrës përballë tundimeve të pushtetit.

Përtej mbështetjes apo propozimeve politike që e sollën në atë karrige, Osmani ka dëshmuar se është në lartësinë e detyrës në shumë aspekte. Por, pjekuria e një demokracie matet me aftësinë për të parë edhe ato "gabime të vogla" që shpesh neglizhohen. Sfida kryesore mbetet ruajtja e një baraspeshe të vërtetë mes subjekteve politike. Kushtetuta e kërkon Presidentin si një arbitër të paanshëm, një figurë që qëndron mbi palët dhe jo si një palë në tavolinë. Në momente krizash apo ngërçesh politike, zgjidhjet duhet të burojnë gjithmonë nga fryma kushtetuese dhe jo nga kalkulimet apo pazaret me ata që i qëndrojnë afër në krahun politik.

Këtu hasim atë që mund ta quajmë "virusi" i vjetër i politikës shqiptare: lakmia për të pasur gjithnjë e më shumë pushtet dhe tendenca për të favorizuar rrethin e ngushtë politik. Ky fenomen, që shpesh e kthen institucionin në një mjet për forcimin e grupit, është rreziku më i madh për integritetin e Presidencës. Një korrigjim i nevojshëm në këtë drejtim do ta ngrinte figurën e Presidentes në një tjetër nivel, duke e shndërruar atë në një pikë referimi edhe për ata që nuk ndajnë të njëjtat bindje me qeverinë aktuale.

Nëse synohet një vazhdimësi e mandatit apo një trashëgimi e pastër politike, distanca nga interesat e ngushta partiake duhet të jetë kirurgjikale. Institucioni i Presidentit duhet të jetë shtëpia ku çdo subjekt politik gjen dëgjueshmëri dhe ku zgjidhjet e ngërçeve bëhen me transparencë, pa lënë hapësirë për interpretime se po punohet për agjenda të veçanta. Vetëm duke e mposhtur këtë "virus" të lakmisë për dominim, mund të ndërtohet një Presidencë që vërtet i shërben shtetit dhe jo pushtetit.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".