Aktakuza e Prokurorisë ndaj Shpend Ahmetit është paralajmërim për dështimin e shtetit në kontrollin e zyrtarëve të lartë

Shkruan: ANALISTI-Qani Shabani

Aktakuza e Prokurorisë Speciale ndaj ish-kryetarit të Prishtinës, Shpend Ahmeti, për deklarim të pasaktë të pasurisë për katër vite radhazi, me një shumë tronditëse prej 172.600 eurosh, nuk është një lapsus administrativ apo gabim teknik. Ky rast është shkelje e vetëdijshme e ligjit dhe moralit publik, dhe një paralajmërim serioz për dështimin e shtetit në kontrollin e zyrtarëve të lartë.

Lexoni edhe:

Servilët e sotëm partiakë thithin nanën parti, nanën qeveri dhe babën tender

-Nga 2018 deri në 2022, sipas aktakuzës, Ahmeti ka fshehur deponime personale të parave që ligji e kërkon të deklarohen saktë. Kjo nuk është vetëm arrogancë individuale është një sinjal alarmi për sistemin që toleron të dhëna të pasakta pa asnjë reagim institucional.

Le të jemi të qartë: 172.600 euro nuk zhduken në formularë. Nuk janë shifra simbolike apo detaje kontabël. Janë fonde reale, që ligji kërkon të raportohen në mënyrë transparente dhe në kohë.

Por problemi nuk qëndron vetëm tek individi. Ai shfaqet tek mekanizmat që duhet të mbrojnë ligjin. Për katër vite radhazi, deklaratat e pasakta janë pranuar dhe asnjë autoritet nuk ka reaguar. Kjo tregon ose paaftësi ekstreme të organeve kontrolluese, ose një tolerim të qëllimshëm ndaj pushtetit, të cilat të dyja rrënojnë besimin publik në institucionet shtetërore.

Nga një perspektivë analitike, ky rast tregon një fenomen të rrezikshëm: normalizimin e gënjeshtrës në deklarimin e pasurisë së zyrtarëve të lartë. Kur zyrtarët e lartë mund të fshehin fonde të konsiderueshme pa u përballur me pasoja të menjëhershme, qytetarët mesojnë se ligji zbatohet selektivisht dhe ndershmëria bëhet një luks që nuk kërkohet nga pushteti.

Për më tepër, ky rast është një paradigmë e pastrimit të përgjegjësisë.

Prezumi i pafajësisë mbetet parim kushtetues, por përgjegjësia morale dhe politike nuk mund të fshihet pas gjykatës. Një ish-kryetar i kryeqytetit, që akuzohet për të dhëna të pasakta në një shumë kaq të madhe, ka detyrim publik të sqarojë dhe të japë llogari para qytetarëve. Heshtja nuk është vetëm e dëmshme për figurën e tij; është një turbullim i besimit publik në tërë sistemin.

Në një nivel më të gjerë, ky skandal është një provë e dobësive të shtetit në ruajtjen e integritetit publik. Një sistem që nuk identifikon dhe penalizon fshehjen e të ardhurave serioze nuk mund të pretendojë që qytetarët të jenë të ndershëm dhe të respektojnë ligjin. Skandali i 172.600 eurove të padeklaruara nuk është vetëm një problem individual; ai është një reflektim i krizës institucionale dhe morali publik në Kosovë.

Në fund, ky rast duhet të shërbejë si thirrje për reforma të menjëhershme: përforcim i mekanizmave të kontrollit, transparencë e plotë dhe ndëshkime të qarta për të gjithë ata që shkelin ligjin, pavarësisht pozicionit të tyre. Vetëm kështu mund të ndalet normalizimi i gënjeshtrës dhe të rifitohet besimi i qytetarëve në shtetin e së drejtës.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".