Paralajmëron analisti: Nëse në mars Vjosa Osmani nuk rizgjidhet Presidente ja çka do të ndodh me  Kosovën

Shkruan: ANALISTI-Qani Shabani

Në një periudhë historike kur Ballkani Perëndimor po rikthehet në qendër të vëmendjes së fuqive të mëdha dhe kur stabiliteti shtetëror përbën kapital strategjik, vendimet institucionale duhet të merren me një qasje të kujdesshme dhe të parashikueshme. Rizgjedhja e Presidentes së Republikës së Kosovës nuk është një çështje thjesht politike  ajo është një çelës për ruajtjen e besueshmërisë dhe ndikimit të vendit në arenën ndërkombëtare.

Lexoni edhe:

Analisti: Qëllimi i opozitës ishte që humbjen me votën zgjedhore ta kompensonin në tavolinë

-Nëse në mars Vjosa Osmani nuk rizgjidhet Presidente, Kosova rrezikon të pësojë humbje të ndjeshme jo vetëm në aspektin simbolik të përfaqësimit shtetëror, por edhe në planin strategjik të diplomacisë, forcimit të shtetit dhe kredibilitetit ndërkombëtar. Në një periudhë jashtëzakonisht delikate, mungesa e një figure konsensuale dhe të pranuar ndërkombëtarisht në krye të shtetit do të perceptohej si një hap prapa dhe do të krijonte një vakuum politik dhe diplomatik me pasoja afatgjata.

Gjatë mandatit të saj, Osmani ka ndërtuar një profil të qartë presidencial, të bazuar në respektimin e Kushtetutës, orientimin euroatlantik dhe funksionimin institucional të shtetit. Ajo është perceptuar në Uashington dhe Bruksel si figurë stabiliteti dhe dialogu – elemente thelbësore për një shtet të ri si Kosova, e cila ende përballet me sfida serioze në konsolidimin e subjektivitetit ndërkombëtar. Ky perceptim nuk ka qenë thjesht simbolik, por funksional, duke u përkthyer në besim politik dhe hapësirë diplomatike për vendin në momente të ndjeshme.

Në raport me Shtetet e Bashkuara, Osmani ka krijuar një komunikim të drejtpërdrejtë dhe institucional. Ajo ka treguar aftësi për të kuptuar interesat strategjike amerikane në rajon pa cenuar interesat vitale të Kosovës. Mosrizgjedhja e saj do ta detyronte SHBA-në të rivlerësonte partnerët e besueshëm në Prishtinë dhe do të perceptohej si shenjë e paqëndrueshmërisë dhe mungesës së parashikueshmërisë.

Në raport me Bashkimin Evropian, roli i Osmanit ka qenë stabilizues dhe ndërmjetësues, duke shërbyer si urë komunikimi mes institucioneve të Kosovës dhe Brukselit. Diskursi i saj institucional ka ruajtur agjendën euroatlantike të Kosovës, veçanërisht në një periudhë kur procesi integrues po ngadalësohet dhe skeptikët janë të shumtë. Largimi i saj pa një figurë me kredibilitet të ngjashëm ndërkombëtar do ta ekspozonte Kosovën ndaj perceptimit si shtet me paqëndrueshmëri të brendshme dhe mungesë konsensusi politik.

Një tjetër dimension ka qenë balancimi diplomatik me Turqinë dhe presidentin Erdoğan, ku Osmani ka ruajtur marrëdhënie korrekte dhe pragmatike pa devijuar Kosovën nga boshti euroatlantik. Ky ekuilibër është jetik për stabilitetin rajonal dhe për parashikueshmërinë e politikës së jashtme të Kosovës.

Në plan të brendshëm, presidenca e Osmanit ka funksionuar si faktor stabilizues në një skenë politike shpesh të polarizuar, duke ruajtur autoritetin kushtetues të institucionit. Mosrizgjedhja e saj do të lejonte pazare politike, dobësim të legjitimitetit institucional dhe dëm të drejtpërdrejtë në perceptimin ndërkombëtar për Kosovën.

Në një moment kur dialogu Kosovë–Serbi është i pasigurt dhe njohjet e reja varen nga besueshmëria politike, roli i Presidentes shndërrohet në garantues të vazhdimësisë shtetërore dhe faktor orientues të politikës së jashtme. Rizgjedhja e Osmanit nuk është vetëm një mandat personal, por një model funksional presidencial që i shërben interesit strategjik të Kosovës.

Në politikën ndërkombëtare, veçanërisht për shtete të vogla dhe të reja, vazhdimësia, besueshmëria dhe figurat e pranuara ndërkombëtarisht përbëjnë kapital strategjik. Humbja e këtij kapitali përmes mosrizgjedhjes së Vjosa Osmanit do të kishte pasoja që tejkalojnë ciklin politik pesëvjeçar dhe që Kosova nuk mund t’i përballojë.

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online"