Në kujtim të 160 civilëve shqiptarë – viktima të gjenocidit shtetëror të Serbisë fashsite!

Shkruan: Prof.dr.Nusret PLLANA

RIKUJTESË!

Të dashur vëllezër e motra,

Sot na ka tubuar gjaku i djemëve dhe vajzave tona më të mira të Gollakut e fshatrave me rrethinë, gjaku i fëmijëve tanë engjëj, i nënave dhe baballarëve tanë, të cilët Serbia gjenocidiale i vrau vetëm e vetëm pse ishin shqiptarë.

Mëngjesin e 17, 18 e 19 prillit 1999, forcat ushtarake, policore dhe paramilitare serbe, sulmuan shumë fshatra të Gollakut, të Komunës së Prishtinës, ku vranë e masakruan në mënyrën më barbare 160 civilë shqiptarë duarthatë, burra, gra, pleq e fëmijë. Kjo ngjarje tragjike ka hyrë në histori me emrin Masakra e Makofcit me rrethinë.

Në Kosovë Lufta e UÇK-së kundër forcave ushtarake dhe policore pushtuese serbe kishte mbi dy vjet që zhvillohej. Gjatë kësaj periudhe në Kosovë kishin ndodhur edhe masakra të tjera, secila më e rëndë se tjetra, siç e kujtuam dje edhe masakrën e Poklekut të Drenicës heroike, nga 54 civilë të ekzekutuar, 24 prej tyre ishin fëmijë.

Por shumë tragjike dhe tepër e tmerrshme, ishte edhe ajo që ndodhi në Makofc, kur edhe me sharrë druri ekzekutoheshin njerëzit e kësaj ane, ishte diçka e paimagjinueshme për logjikën e njeriut normal. Andaj, këtë barbari e mizori fashizoide nuk do ta duronte as truri i njeriut, po të ndodhte edhe në kohë të mesjetës, e lëre më në zemër të Evropës, të ashtuquajtur ‘demokratike’, në fund të shekullit XX-të, e cila për fat të keq, me gjithë këtë gjenocid të ushtruar nga barbaria dhe mizoria serbe mbi shqiptarët, për gati dy shekuj me radhë, ajo(Evropa pra) shqiptarët edhe sot e kësaj dite i konsideron qytetarë të rendit të dytë, e pa fije turpi mundohet, me çdo kusht ta barazoj viktimën me kriminelin, i akuzon çlirimtarët dhe i mban me vite në Hagë, për krimet e supozuara, ndërkaq Serbinë pushtuese e gjenocidiale e trajton edhe më tutje si të përkëdhelurën e vet dhe të përkdhelurën e Ballkanit.

Skenat barbare nga masakra e Makofcit kishin tronditur opinionin ndërkombëtar, por edhe ngjarjet me kufomat e kësaj masakre dhe të masakrave të shumta gjithandej Kosovës, ishin akte shumë çnjerëzore, që e vërtetonte për të satën herë brenda dy shekujve, urrejtjen patologjike të çmendurisë serbe ndaj racës pellazgo-iliro-dardane, përkatësisht shqiptare.

Të nderuar udhëheqës të Republikës së përgjakur të Kosovës dardane,

Të nderuar qytetarë të Gollakut me rrethinë,

Të nderuar të pranishëm të këtij këtij tubimi përkujtimor,

Nuk e mban mend asnjë periudhë e historisë njerëzore lojen me të vdekurit, varrosjen dhe zhvarrosjen e tyre, sa herë ju tekej, siç e kanë bërë regjimet barbare serbe mbi shqiptarët në vazhdimësi, e sidomos në fund luftën e viteve 1998/1999, vetëm e vetëm që të zhduknin gjurmët e këtij gjenocidi të paparë në Evropë, pas luftës së dytë botërore. Këtë lojë të çmendurisë së tyre me kufomat shqiptare, vazhdojnë ta bëjnë qe 27 vite rresht, dhe për fat të keq, në mungesë të presionit të mirëfillt ndërkombëtar, por edhe vendor, edhe më tutje na i mbajnë gjithandej Serbisë gjenocidiale trupat e më shumë se 1600 shqiptarëve civilë, që i vranë e masakruan barbarisht, vetëm e vetëm pse ishin racë e kundërt me ekzekutorin.

Dihet se pas masakrës, një luftë tjetër e ashpër u zhvillua për marrjen e kufomave, për varrimin e tyre dhe për analizat e komisionit ndërkombëtar, të cilat për pushtetin e satrapit të Ballkanit Millosheviq kishin pak rëndësi, siq nuk kanë rëndësi fare as për kriminelin Aleksandër Vuçiq, Daçiq, Vullin e shumë e shumë kriminela të tjerë të Serbisë fashiste, që janë fotokopje e Kryekriminelit Millosheviq.

Krimi shtetëror serb në Makofc ndikoi drejtpërdrejtë në ndërgjegjësimin e opinionit ndërkombëtar dhe të qarqeve e të qendrave botërore vendimmarrëse për atë çfarë po ndodhte në të vërtetë në Kosovë.

Prandaj, mos harresa e kujtesës historike është jo vetëm obligim moral, edukativ e kulturor për ne të gjallët e vdekur, por edhe obligim historik, që t’i kujtojmë më të dashurit tanë, jo vetëm gjatë përvjetorëve të rënjes së tyre, por me vepra e punë të mira për atdheun tonë të larë me gjakun e djemëve dhe vajzave tona, të nënave dhe baballarëve tanë që u therrorizuan me shekuj për lirinë e Kosovës dhe Bashkimin e trojeve shqiptare.

Të dashur nëna e baballarë, të dashur dashur vëllezër e motra, ata që e harrojnë historinë e tyre të përgjakshme, historia e ka dëshmuar shumë herë që ajo është e pamëshirmshme dhe përsëritet, sepse ne shqiptarëve që në gjen e kemi harresën e kujjtesës historike, gjenocidi serb na u ka përsërit 5 herë vetëm brenda një shekulli e gjysmë, që don të thot me trurin tonë nuk është diçka në rregull, prandaj meritojmë të na bëhen analiza të thella laboratorike e ta shërojmë më në fund këtë deformitet gjenetik, që të mos numërojmë edhe më tutje viktima, sepse armiku ynë barbarë serb e njeh vetëm një gjuhë, atë të forcës.

I shihni duke na dalë në skenë për çdo ditë kopilat e UDB-së, duke u munduar me rishkru historinë tonë përgjakshme, e fatkeqësisht edhe me financat e shtetit tonë, për t’ia bërë argatin dreqit, që me çdo kusht të barazohet viktima me kriminelin, që për qëllim të fundit e kanë ta shpëtojnë Serbinë fashiste nga dënimi për gjenocid mbi shqiptarët dhe askush nuk i akuzon dhe askush nuk i dënon për tradhti kombëtare, të cilët shkojnë deri në atë shkallë të çmendurisë njerëzore, sa që edhe të burgosurit civilë shqiptarë e duarthatë, të vrarë, të përgjakur e të sakatosur të burgut të Dubravës i etiketojnë pa fije turpi që, na paskan qenë të armatosur!!!.

Prandaj, të lumtë Kryetar Rama, që nuk heshte, por menjherë reagove në mënyrë institucionale dhe urdhërove që atë ekspozitë të turpit ta hedhësh në bërllog pa asnjë hezitim, kështu që edhe sot meritoni një duartrokitje nga ky tubim madhështor në kujtim të 27 vjetorit të 160 civilëve shqiptarë të Kosovës dardane.

Të dashur të rinjë e të reja, në veçanti juve që keni lindur pas vitit 1999, pas gjenocidit të fundit në Kosovë, mos harroni se kjo liri që po e gëzojmë sot po keqpërdoret me të madhe nga një liri e shfrenuar e rinisë sonë të degjeneruar anë e kënd trojeve tona arbërore, thuajse na ka pikur nga qielli, apo na ka ardhur nga fejsbuku, tik toku dhe spektakli më i degjeneruar e shqiptarisë i quajtur Big Brother…!!

Jo,jo, mos harroni se, kjo liri e ka emrin gjak, gjak i derdhur lum nga djemtë dhe vajzat tona më të mira, nga nënat dhe baballarët tanë, që janë me miljona sish, madje edhe nga gjaku i fëmijëve tanë engjëj, e që janë më shumë se 1432, vetëm në luftën e fundit në Kosovë, për të cilët, sot e 27 vite më parë, asnjë Qeveri e Republikës së Kosovës, nuk qe në gjendje me ua ngrit në shenjë respekti e kujtimi të përjetshëm qoftë edhe nje Obelisk të vetëm, një Kompleks memorial apo një muze gjenocidi për ta, që të vijnë miq e armiq të përkulen përballë emrave të tyre, e të hedhin lule të freskëta duke bërë homazhe çdo vit për ta. Këta jemi ne…!!

Pra, sa herë atdheu i një populli të robëruar përgjaket, janë të rënët ata që bëjnë shenjat e ringjalljes së tij.

Andaj, sot jemi tubuar këtu të përkulemi para tyre, të betohemi para gjeneratave të reja dhe brezave që do të vijnë, se këto flijime me përmasë antologjike të djemëve dhe vajzave tona më të mira, të nënave dhe baballarëve tanë, nuk do t’i harrojmë kurrë, sepse gjaku i tyre është vet liria e Kosovës.

Sido që të merret, flijimi dhe sakrifica e të rënëve për lirinë e atdheut, janë pjesë e kujtesës sonë historike, të brezave që do të vijnë, sepse çdo gjë mund të harrohet, por gjaku i derdhur për liri nuk harrohet kurrë. Andaj, nuk harrohet as gjaku i këtyre 160 qytetarëve të Makofcit e fshatrave të tjera të Gollakut me rrethinë, të rënë këtu, sot e 27 vite më parë, nuk harrohet as vrasja e djaloshit të dëshirit, apo të hasretit siq thot populli, gjaku i dëshmorit Latif Krasniqi, vëllait të vetëm të 7 motrave, njëra prej të cilave, e mbijetuara e kësaj masakre, Bukurije Krasniqi, enkas ka ardhë sot nga Gjermania, për t’i nderuar të rënët për liri, të kësaj masakre gjenocidiale, por nuk harrohet as gjaku i atyre nënave, i plakut të moshuar, por as gjaku i asaj foshnje, që është bërë pjesë e lirisë sonë.

Qoftë edhe vetëm për këtë fakt, të rënët për lirinë e Kosovës kanë përmasë historike dhe kombëtare.

Të kësaj përmase janë edhe të rënët e Masakrës së Makofcit e të fshatrave të Gollakut me rrethinë.

LAVDI E PËRJETSHME!

Shkrimet në këtë rubrikë nuk shprehin qëndrimet e gazetës "Kosova Sot Online".